ΒΙΛΑ ΜΟΔΙΑΝΟ (ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

Ιστορία του κτιρίου

Χτίστηκε το 1906, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ελί Μοδιάνο, για τον τραπεζίτη Ιακώβ (Γιάκο) Μοδιάνο. Ως κατοικία των Μοδιάνο το κτήριο χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα: το 1913, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης,  αγοράστηκε από το ελληνικό δημόσιο και παραχωρήθηκε στη βασιλική οικογένεια, κατόπιν στο Γενικό Διοικητή Μακεδονίας, για να ξαναγίνει ανάκτορο για τον Γεώργιο Β΄, ο οποίος πρόσθεσε το  1937 το φυλάκιο στην ανατολική όψη. Το 1947 εγκαθίσταται στο κτήριο η νεοϊδρυθείσα Στρατιωτική  Ιατρική Σχολή, στις αρχές του 1960 η Ιερατική Σχολή και στα τέλη ο Υπουργός Βορείου Ελλάδος ως το 1970, που παραχωρείται στο ιδρυθέν την ίδια χρονιά ως ΝΠΔΔ Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας. Όλες αυτές οι χρήσεις επέφεραν στο κτήριο αλλαγές και προσαρμογές, ενώ ο διάκοσμος υπέστη σημαντική φθορά (οροφογραφίες της διώροφης στοάς). Με την πρώτη προσεκτική αποκατάσταση που πραγματοποίησε το 1970-1972 η Τεχνική Υπηρεσία Ν. Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με μελέτη που συντάχθηκε από ειδικούς με επικεφαλής  τον καθηγητή Νικόλαο Μουτσόπουλο,  διαμορφώθηκε  το κτήριο σε Μουσείο ενώ με τη δεύτερη σημαντική αποκατάσταση και ανάπλαση την περίοδο 1995-2000, σύμφωνα με μελέτη της 4ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων και του ΛΕΜΜ-Θ, επιστεγάστηκε το αίθριο του 3ου ορόφου και κατασκευάστηκε ο πύργος με το κλιμακοστάσιο διαφυγής στον ακάλυπτο. Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Οργανισμό «Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, 1997», το Υπουργείο Πολιτισμού και το  Υπουργείο  Μακεδονίας-Θράκης. Μέχρι και σήμερα στεγάζει το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας. Ο κήπος της έπαυλης φτάνει τα 2500τμ ωστόσο είναι σχεδόν ο μισός από τον αρχικό κήπο της έπαυλης.

Αρχιτεκτονικά στοιχεία

Υπάγεται στο ρεύμα του εκλεκτικισμού και αποτελεί ένα από τα εναπομείναντα δείγματα μεγαλοαστικής κατοικίας των αρχών του 20ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Ο αρχιτέκτονας έχει εμπλουτίσει το κτίριο και με στοιχεία Art nouveau – κυρίως στα κιγκλιδώματα και στα μεταλλικά θυρόφυλλα της εισόδου. Η διαμόρφωση των όψεων ακολουθεί την τυπική τριμερή διαίρεση βάση-κορμός-στέψη, με βαριά λίθινη ακανόνιστη τοιχοποιία στο ημιυπόγειο, ελαφρότερη επεξεργασία με επιχρισμένες επιφάνειες, εμφανείς πλίνθους και μεγάλα ανοίγματα στον κορμό, δηλαδή στους δύο κύριους ορόφους και στέγη με φολιδωτά κεραμίδια και παράθυρα στη στέψη. Αυτά είναι και τα τέσσερα επίπεδα του κτiρίου, συνολικής έκτασης 1200 τετρ.μέτρων∙ καθένα από αυτά περιέχει ένα μεγάλο κεντρικό οκταγωνικό χώρο γύρω από τον οποίο αναπτύσσονται ασύμμετρα τα δωμάτια της έπαυλης. Η ασυμμετρία  αυτή, που προβάλλεται και στις όψεις, είναι χαρακτηριστική της εκλεκτικιστικής διάθεσης αλλά και της γραφικότητας (pittoresque) του συνολικού ύφους αυτών των επαύλεων. Ένας βαθύς, διώροφος εξώστης καμπυλώνει τη νοτιοδυτική γωνία του κτηρίου με κίονες και ελλειψοειδή τόξα στην περίμετρο∙ η διώροφη αυτή «loggia» (στοά), με θέα τη θάλασσα δυτικά και την κορυφογραμμή του Ολύμπου στα νότια, καθιστούσε ξεχωριστή την έπαυλη Μοδιάνο από τις υπόλοιπες της περιοχής.

Πηγή κειμένου: Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας

Φωτογραφίες: Χρύσα Φραγκούδη

This slideshow requires JavaScript.

This slideshow requires JavaScript.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s